๘.อะสุภานุปัสสิง วิหะรันตัง
อินทะริเยสุ สุสังวุตัง
โภชะนัมหิ มัตตัญฺญุง
สัทธัง อารัทธะวีริยัง
ตัง เว นัปปะสะหะตี มาโร
วาโต เสลังวะ ปัพพะตัง.
๘. ชนใดปลงอศุภรู้ กรรมฐาน
บริโภคพอประมาณ อยู่ได้
ศรัทธาพากเพียรมาร มิอาจ ขจัดแฮ
ลมพัดภูเขาให้ ราบล้มไม่มี.

ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น